Bu ilin fevral ayında Əhməd bəy Ağaoğlunun “Şuşa, Peterburq, Paris xatirələri...”adlı kitabını oxumuşdum. Həmin kitabdan bir cümlə diqqətimi çox çəkmişdi. Əhməd bət yazırdı: “Mən indi heç bir zaman özümütam və bütün hiss edə bilmirəm. Bilirsinizmi, özümü yarımyamalaq hiss etmək necə cəhənnəm əzabıdır! Mənim Avropa musiqisindən də, Şərq musiqisindən də xoşum gəlir. Eyni zamanda görürəm və hiss edirəm ki, nə birincini bir Avropalı qədər tam vı bütün hiss edirəm, nə də ikincini bir şərqli kimi...”
Bu cümləni oxuyarkən çox qəribə hiss etdimişdim.
Çünki əslində mənim özüm də həm Avropa musiqisini, həm də Şərq musiqisini sevirəm.
Lakin Əhməd bəy Ağaoğlundan fərqli olaraq özümü tam da hiss edə bilirəm. 
