Şəhla müəlliməni Elladan sonra tanımışam. Səbrinə heyran olduğum nadir insanlardandı və yeri məndə ayrıdı. Dərs xaricində çox da danışmağa imkanımız olmasa da arada bir maraqlı söhbətlər edərdik. Yadımdadır, Adnan Menderesdən, din alimi Yaşar Nuri Öztürkdən və musiqidən danışdığımız olmuşdu. İndki zamanda az rast gəlinən vicdanlı və ürəyi həqiqətən təmiz insanlardandı.
Şəhla xanım atasından bir dəfə bəhs etmişdi. Onun gündəlik yazdığından danışmşdı. Həmin gündəlikdə nələr etdiyini deyəsən qısa da olsa qeyd edirmiş.
Bu gün kompumu yandıranda gözüm kitaba sataşdı. Vərəqləməyə başladım. Ella bu kitabı görünür oxumuşdu ki, hekayənin azərbaycan dilində bitdiyi səhifəni azca qatlamışdı. Amma mənə hekayənin nədən bəhs etdiyini heç deməmişdi. Hekayənin sonundakı müəllifdən adlanan qısa abzasdakı sonuncu cümlə məni bu kitabı bu gün oxumağa vadar etdi.
"Kim Qəndil xala ilə maraqlanaraqsa, mən onun ünvanını açıq-aydın söyləyə bilərəm : Köhnə dünya, hüquqsuz insanlar məhəlləsi. "
Kitabın Ön Sözü Bədirxan Əhmədova məxsusdur. Mən Slavyan Universitetində oxumasamda ordakı müəllimərin hamısını qiyabi olaraq bacım sayəsində tanımışam. Bədirxan müəllimin də adı evimizdə dəfələrlə səslənən adlar sırasındadır.
Hekayə Qəndil xalanın özü də istəmədən səbəb olduğu hadisələrdən bəhs edir. Belə ki, birinci dəfə qaçırılaraq Öcək kəndinə gəlin getdiyi Usuboğlular nəslinin yenə ikinci dəfə istəmədən Adabaşı kəndinə gəlin getdiyi Aşıq Alının nəsliylə olan münaqişəsi fonunda o dövrün mənzərəsi təsvir olunur. Əslində əsəri oxuyanda sonda niyə müəllifin Qəndil xalanın ünvanı kimi məhz "Köhnə dünya, hüquqsuz insanlar məhəlləsi" olaraq qeyd etdiyini də anladım.
Qəndil xala illər keçdikdən, həyatının sonuna yaxınlaşdıqdan sonra bizə indki zamanın qədrini bilməyimizi tövsiyyə edir.
Amma mən hələ də qərarsızam, onun zamanındamı yaşamaq daha çətin olardı yoxsa indiki zamanmı daha çətindir bilmirəm.
Hekayədən seçdiklərim :
Ölüm üçün də cəsarət və bacarıq lazımdır.
Hansı arzu və ya məqsədlə yaşadığım özümə də məlum deyildi. Sanki həyatın qəribə bir fırtınası məni büküb öz qoynunda hara isə aparırdı. Qarşıdakı illəri görmürdüm.
Belə dəhşətli insanların zülmünə tab gətirmək çətin olsa da, neyləyim ki, ölüm daha dəhşətlidir.
Analıq şərəfi bəzən insana ən böyük dərdlərini,çəkdiyi ən ağır əzabları tədricən unutdurur.
P.S. Bir də əsərdə adı çəkilən "Sürfüllü" yeməyinin nə olduğunu bilmədim. Ümid edirəm nə zamansa dadına baxmaq qismət olar.
Kitabın Ön Sözü Bədirxan Əhmədova məxsusdur. Mən Slavyan Universitetində oxumasamda ordakı müəllimərin hamısını qiyabi olaraq bacım sayəsində tanımışam. Bədirxan müəllimin də adı evimizdə dəfələrlə səslənən adlar sırasındadır.
Hekayə Qəndil xalanın özü də istəmədən səbəb olduğu hadisələrdən bəhs edir. Belə ki, birinci dəfə qaçırılaraq Öcək kəndinə gəlin getdiyi Usuboğlular nəslinin yenə ikinci dəfə istəmədən Adabaşı kəndinə gəlin getdiyi Aşıq Alının nəsliylə olan münaqişəsi fonunda o dövrün mənzərəsi təsvir olunur. Əslində əsəri oxuyanda sonda niyə müəllifin Qəndil xalanın ünvanı kimi məhz "Köhnə dünya, hüquqsuz insanlar məhəlləsi" olaraq qeyd etdiyini də anladım.
Qəndil xala illər keçdikdən, həyatının sonuna yaxınlaşdıqdan sonra bizə indki zamanın qədrini bilməyimizi tövsiyyə edir.
Amma mən hələ də qərarsızam, onun zamanındamı yaşamaq daha çətin olardı yoxsa indiki zamanmı daha çətindir bilmirəm.
Hekayədən seçdiklərim :
Ölüm üçün də cəsarət və bacarıq lazımdır.
Hansı arzu və ya məqsədlə yaşadığım özümə də məlum deyildi. Sanki həyatın qəribə bir fırtınası məni büküb öz qoynunda hara isə aparırdı. Qarşıdakı illəri görmürdüm.
Belə dəhşətli insanların zülmünə tab gətirmək çətin olsa da, neyləyim ki, ölüm daha dəhşətlidir.
Analıq şərəfi bəzən insana ən böyük dərdlərini,çəkdiyi ən ağır əzabları tədricən unutdurur.
P.S. Bir də əsərdə adı çəkilən "Sürfüllü" yeməyinin nə olduğunu bilmədim. Ümid edirəm nə zamansa dadına baxmaq qismət olar.
No comments:
Post a Comment