Serenato Dolore ( 2 dekabr, 2016, "Zamanla üz-üzə")

Serenato Dolore

I hissə

Əli Əlizadə (*1961) – Serenato Dolore (1999)

Valentin Silvestrov (*1937) – Piano və orkestr üçü Postludia (1984)

I.                   Comodo

II.                Allegro Vivace

III.             Dolce

II hissə

Giya Kançeli (*1935)  - 4 saylı simfoniya (1974)

                                     “In memoria de Michelangelo”

Üzeyir Hacıbəyli adına Azərbaycan Dövlət Simfonik Okrestri

Dirijor Vladimir Runçak

Ülviyyə Hacıbəyli piano

Əli Əlizadə (*1961) – Azərbaycan Dövlət Konservatoriyasını 1985-ci ildə prof. Fərəc Qarayevin sinfi üzrə bitirib. Moskvada Bəstəkarların  Ümumİttifaq Müsabiqəsində 1-ci mükafata (1985), Bakıda BMT-nin təşkil etdiyi respublika Bəstəkarlıq Müsabiqəsində əsas mükafatlardan birinə (1998) layiq görülüb. 1987-99-cu illərdə Azərbaycan İncəsənət Universiteti və Bakı Musiqi Akademiyasında çalışıb. 1999-cu ildən Van şəhərində Yüzüncü Yıl Universitetində dərs deyir. 1999-cu ildən Czechsky Krunlov’da  Vinko Globokar, Osvaldas Balakauskas və Marek Kopelend’in rəhbərlik etdiyi seminarda, 1985-2000-ci illərdə  Bakı, Budapeşt, Tauturgen və Moskvada müxtəlif  festival və görüşlərdə iştirak edib.  Bu illər ərzində əsərləri  Almaniya, Belçika, Flippin, Hollandiya, Gürcüstan, Qazaxıstan, Macarıstan, Rusiya, Ukrayna, Yaponiya və başqa ölkələrdə keçirilən forum və konsertlərdə ifa edilib.

Əsas əsərləri : Simfoniya, soprano və müxtəlif inturmental ansambllar üçün  “Qədim səslər”, “The answer to all questions”, “Cantabile... Məkan içində dialoq” ; insturmental ansambl üçün “Van gölünə nostaljik baxış”, 2 simli kvartet, viola və piano üçün “Two Recitatives and Air”, fleyta və maqnitofon yazısı üçün “Tənha çinarın ağısı”, piano üçün “Doqquz Oyun”, Melodiya və.s.

Serenata Dolore əsəri 1999-cu ildə yazılıb. İki din, iki mədəniyyət, iki sivilizasiya – Şərq və Qərbin əbədi qarşıdurması mövzusuna məxsusi baxış əsərin konsepsiyasının özəyini təşkil edir.

Əsər sanki üç müxtəlif laydan ibarətdir : bu laylardan hər biri problemi yeni baxış bucağından işıqlandırmaqla yanaşı, öz fəlsəfi məzmunu və emosional tonusu ilə bədii tamın təşkilinə təsir göstərir.

Şərq-Qərb dilemasının müxtəlif tərəfləri burada sanki üç nöqteyi-nəzərdən , ədəbiyyatda mövcud növ differensiyasına (dram, lirika, epos)  uyğun açıqlanır. İki dünya, iki mədəniyyət zahirən bir-birindən fərqlənsə də, ən nəhayətində bir-birilə səsləşir, tanrı qarşısında öz faniliyini dərk edən insanın iç dünyasını eyni tərzdə səciyyələndirir.

Valentin Silvestrov (*1937) – görkəmli Ukrayna bəstəkarıdır. Postsovet məkanında aparıcı bəstəkarlardan olan Silvestrov ilk təhsilini Kiyevin inşaat-mühəndislik insititutunda almış, lakin orada üç il oxuduqdan sonra, 1958-ci ildə musiqiçi olmaq həvəsi onu Kiyev Dövlət Konservatoriyasına gətirmişdir.  O burada Boris Lyatoşinskinin sinfində bəstəkarlıq üzrə təhsil almış və bu təhsil ocağını 1964-cü ildə bitirmişdir.

1961-ci ildə bəstəkar ilk seriya texnikasında yazılmış əsərini yaradır, bu “Pinao üçün beş pyes” idi. 1960-cı ildə bədii prinsipləri sosialist realizmin əleyhinə olan bəstəkarın “Kiyev avanqardı” (bura Leonid Qrabovski və başqaları daxil idilər) qrupuna daxil olur. 1970-cı ildə Ukrayna Bəstəkarlıq İttifaqından buna görə xaric olunur. Bütün bunlara baxmayaraq bəstəkar dünya şöhrəti qazanır, 1989-cu ildə Ukraynanın Xalq Artisti Adına layiq görülür, bir çox orden və medallarla təltif olunur, əsərləri dünya miqyaslı ifaçılar tərəfindən məşhur festivallarda səslənir.

Əsas əsərləri : On simfoniya, üç simli kvartet, vokal və xor əsərləri, Rekviem, Hymn, viola üçün Lacrimosa, bir çox solo və kamera-insturmental əsərləri, bunlarla yanaşı kino musiqisi sahəsində də çox işləmişdir.

Piano və okrestr üçün Postludio 1984-cü ildə Kiyevdə yazılmış və bir çox dünya şöhrətli ifaçılar tərəfindən səsləndirilmişdir.

Giya Kançeli (*1935) – dünya şöhrətli gürcü bəstəkarı, SSRİ xalq artisti, ilk təhsilini Tiflis Universitetinin geoloji fakültəsində almışdır, bundan sonra, 1963-cü ildə Tiflis Dövlət Konservatoriyasının bəstəkarlıq fakülətəsini (prof. İ.İ.Tuskiyanın sinfi) bitirmişdir.

Tezliklə bütün SSRİ məkanın şöhrətlənən bəstəkar 1976-cı ildə SSRİ Dövlət Mükafatına layiq görülür. Əsərləri dünya şöhrətli ifaçılar tərəfindən səsləndirilmiş, bəstəkar bir çox mükafatlarla təltif olunmuşdur. Postsovet məkanının aparıcı bəstəkarlarından biri hesab edilir.

Əsas əsərləri : Yeddi simfoniya, Piano, timpani və orkestr üçün Largo və Allegro, violin və kiçik orkestr üçün “Bridges to Bach”, BSO üçün “Lingering”, “Nu.Mu.Zu”, “Dirilər üçün musiqi”operası, vokal və xor əsərləri, bir çox solo və kamera instrumental əsərləri, bunlarla yanaşı bəstəkar kino musiqisi sahəsində də çox işləmiş, o, cümlədən məşhur “Küp”(1970), “Mimono” (1977) və Azərbaycan istehsalı olan “Milli bomba” (2004) filminə musiqi yazmışdır.

4 saylı simfoniya (1974) dahi italyan heykəltaraşı, rəssamı və memarı Michelangelo Buonarrotinin doğumunun 500 illiyinə ithaf edilmişdir. Əsər 1975-ci ildə Dövlət Mükafatına layiq görülmüşdür. 

P.S. Ən çox sevdiyim əsər Əli Əlizadənin əsəri oldu. 

Bir də bura şəkil olaraq Məkkənin "Xatirə" subjectli göndərdiyi mailimdəki şəkilimizi yerləşdirmək istərdim amma gözlərimiz o qədər yorğun idi ki, ürək eləmədim :))