Və dağlardan səda gəldi (And the mountains echoed)

     Bu kitab Xalid Hüseyninin 3-cü romanıdır.Əsərin adı William Blake-in şeirindən götürülüb. Bu barədə yazıçının özünün  kitabın sonunda qeydi var.William Blake (28 noyabr 1757 - 12 avqust 1827)  şair,yazıçı və filosofdur.Özü haqqında burdan geniş məlumat ala bilərsiz.Şeirlər toplusu  Songs of Innocence and Experience  adlanır. Əslində iki hissədən ibarət olan toplunun Songs of İnnocence adlı birinci hissəsi 1789-cu ildə çap olunub.Burdan hər iki hissənin bütün şeirlərinə və rus dilində tərcüməsinə baxa bilərsiz.Əsərin adı Songs of Innocence -dən olan bir şeirin sonuncu misrasından götürülüb : 

Nurse's Song (Innocence)

When voices of children are heard on the green
And laughing is heard on the hill,
My heart is at rest within my breast
And everything else is still

Then come home my children the sun is gone down
And the dews of night arise
Come come leave off play, and let us away
Till the morning appears in the skies

No no let us play, for it is yet day
And we cannot go to sleep
Besides in the sky, the little birds fly
And the hills are all covered with sheep

Well well go & play till the light fades away
And then go home to bed
The little ones leaped & shouted & laugh'd
And all the hills echoed 

    Məna etibarilə eyni olsa da  Xalid Hüseyni əsərini sonuncu misrada verilən kimi yox məhz  And the mountains echoed kimi adlandırır. Yazıçı The Kite Runner əsərini Əfqanıstan uşaqlarına, A Thousand Splendid Suns  əsərini  əfqan qadınlarına       və sonuncu kitabı   And the mountains echoed  kitabını  atasına həsr edib.Qarşınıza çıxan Haris və Fərəh yazıçının uşaqlarıdır.

Əsərin girişində Mövlanə Cəlaləddin Rumidən bir beyt var : 
Günahı keç,savabı keç,
Keçdin, bir yer görəcəksən,
Səninlə orda görüşək.


Kitabdan seçdiklərim : 

Bəzən həqiqətən arxaya baxmamaq ən doğrusudur.Qərarınızı aldıqdan sonra heç vaxt geriyə baxmayın.

Ərəbcə   Sağ əlin ovcunun  içində "18",  Sol əlin ovcunun içində isə "81" yazılıb.

Diqqətlə əllərinizə baxsanız bunu müşahidə edə bilərsiz.

Belə çıxır ki, hər kəs qəlbən müsəlmandır. 

Bunu çıxış yolu kimi görən qadınlar indi də var.

Deyəsən həqiqətən də belədir.

Hər iki cümlədə yaçının nə demək istədiyini anlamadım.

Məqsədsiz yaşamaq da bir məqsəd ola bilər :P

Əsərdə Nina Simone-nin adı keçir.Qarşıma çıxmışkən qeyd edim ki, bu afro-amerikalı zənci qadının inanılmaz səsi var.Dinləməyə dəyər :))))

  

Heç mən  Leonard Cohen-i tanımırdım.Sözü gedən həmin mahnı da aşağıdakıdır : 

Jane Birkin tanıdığım ən qeyri-adi müğnnilərdəndir.Dinləməyə dəyər :)

Əslində bütün sualların cavablarını bilirik.

Belə də ola bilər :)))) 

Jacques Brel  - bu ifaçını da bu kitab sayəsində kəşf elədim :)) Əslən Belçikalıdır. 

 

Bəlkə də hamımızın sadəcə anlayışa ehtiyacı var.

Burdan həmin kilsənin görüntülərinə baxa bilərsiz :)

Bunları heç bilmirdim.

Sözü gedən rəssamlar bunlardır :

Diego Rivera(meksikalı rəssamdır),Frida Kahlo( Riveranın həyat yoldaşıdır),Henri Matisse(fransız rəssamdır),Jackson Pollock(amerikalıdır).

Burdan  həmin körpünün kənardan görünüşünə baxa bilərsiz.

Bu da sözü keçən mahnı :)))

Bu arada qeyd edim ki,kitabda körpünün tarixçəsi haqqında da verilib :)

      Bir çoxları bəyənməsədə mənim xüsusilə bəyəndiyim əsərdə çoxlu qəhrəmanların və  həmin qəhrəmanların hər biri haqqında geniş məlumatın verilməməsi idi. Nəzərə alsaq ki,bizim də həyatımızda bəlkə də o kitabdakı qəhrəmanlardan çox insanlar var və biz hər biri haqqında o qədər də məlumat sahibi deyilik.Məncə hər tanıdığımız insanın həyatının ən kiçik detalına kimi bilməli deyilik.

     Bəlkə də belə olması daha yaxşıdır.Bu haqda yazıçı özünün müsahibəsində də deyir :  “Çeşitliliği seviyorum. Bu bir tasarım konusu değil, romanlarımı planlamıyorum aslında. Hikayenin beni nereye götüreceğini, karakterlerin neler geçireceğini düşünmeden yazmaya başlıyorum. Hikaye geliştikçe karakterler ve olaylar şekilleniyor. İçgüdülerime çok güveniyorum. Kendimi hikayenin akışına bırakıyorum. İki kardeşin öyküsünü yazmaya başladıktan sonra ayrılmalarında en büyük rolü oynayan üvey anne figürünü sorgulamaya başladım, onu anlamaya çalıştım. Derken amca karakteri girdi devreye. Onu irdeledim. Hepsi bir koro gibi beni ve romanı yönlendirdi.”

     İlk 300 səhifəsini çox böyük maraqla oxudum və həmin hissəni çox bəyəndim.Bəlkə də əsərin müəyyən hissəsinin Parisdə cərəyan etməsi məni əsərə sevdirdi.Axı mən Parisi və onunla bağlı olan nə varsa oxumağı sevirəm.Amma etiraf etməliyəm ki,ondan sonrakı 200 səhifəni kitabı yarımçıq qoymaq istəmədiyim üçün oxudum :)))))